blanko

sa sobrang na-drain ang pasensya ko
hindi ko alam kung naniniwala pako sa pag-ibig na yan

nasa-id ng isang walang katuturan ang pagkatao ko
at gusto kong buuin ang sarili kong nabasag
upang maging buo at karapat-dapat
para sa isang taong nalagyan ko lang ng bookmark

ang tanong lang dun, me pag-asa pa kaya
hindi rin naman ako umaasa
lahat, mula ngayon, susunod na lang ako
sa ihip at takbo ng mga sitwasyon

one day at a time, hindi puwedeng laging isang buhos
nakakatuyo e, nakakasagad ng kalooban
ung bang pag me gumising sa katauhan mo, hindi ka na halos makabangon
nakakabobo yun, nawawala pati ang identity at sense ng pagkatao mo

ayoko ng planuhin ang mga takbo ng pangyayari
susunod ako sa agos, ayoko ng maging dominante para sa kinabukasan
makukuntento nako sa pagharap ng kasalukuyan

walang asa-asa, walang baka-sakali
walang expectation, walang sakit
walang hope, walang something to look forward to
kung ayaw huwag, kung gusto...
hmm, dapat sigurado ka na
at buo na ang sarili mo, na walang takot at pagaalinlangan
kasi alam mo, pagod na pagod na pagod na ko.