~Naglakad lakad ako pagkatapos, sa sobrang hindi ko alam kung pano ko maipapakita ang appreciation, mula sa pinanggalingan ko pinihit ko ang mga paa ko papunta sa lugar ng mga may tindang bagay na puwede kong ibigay, panukli sa "mahabang Hayyyyyyyyyyyyyy Salamat..." isang patunay na anak ako ni Lord! habang hinihintay ko ang pagkakataon na makapunta talaga ako sa aking tatahakin..siguro nga senyales yun,ng maabala ako ng dahil sa usap na yun.~ sa aking pag uwi at pagmumuni-muni, naisip ko lang, baka mas mabilis at Mabisang paraan ito upang maiparamdam na ang kabutihan ng tao ay taos-puso kong pinasasalamatan. baka maantala pa ang mga naiisip ko. ~
~ Hay, hindi ko na alam kasi kung paano maipaparating sayong nabunutan ako ng malaking bara sa dibdib ko, laking luwag sa paghinga! sa wakas, maipipikit ko na rin ang mga mata kong walang pagaalinlangan na maantala~
~ Siyempre pa, nauubusan na naman ako ng malalalim na Tagalog kaya, eto na lang muna~
You didn’t have to do it.
I’m glad someone like you
Could help me to get through it.
With a glad and grateful heart;
You are very special;
I knew it from the start!
No comments:
Post a Comment